Blog
Historia magistra vitae est
Godziemba
155 obserwujących 810 notek 797821 odsłon
Godziemba, 27 marca 2017 r.

Rumuńska porażka (1)

1351 21 1 A A A

Na wiosnę 1944 roku sowieckie armie poniosły porażkę w walkach o opanowanie Rumunii.

Na wiosnę 1944 roku sowieckie dowództwo zamierzało przeprowadzić siłami 2. i 3. Frontu Ukraińskiego wielką operację, której celem było przerwanie obrony wojsk niemiecko-rumuńskich w północnej Rumunii, wyparcie ich za Dniestr, zdobycie Jass i Kiszyniowa oraz głębokie wdarcie się wojsk sowieckich w głąb Rumunii.

Pod koniec marca 1944 roku wojska trzech sowieckich frontów ukraińskich przełamały linie obronne niemieckiej Grupy Armii „Południe” oraz Grupy Armii „A” na Ukrainie i wdarły się na tyły wojsk niemieckich. Na początku kwietnia 1944 roku jednostki 1. Frontu Ukraińskiego marszałka Żukowa zajęły kluczowy węzeł drogowy w miasteczku Chocim, położonym na przecięciu szklaków prowadzących do południowo-wschodniej Polski i północnej Rumunii. W kilka dni później zdobyto Czerniowce w północnej Bukowinie.

Te sukcesy sowieckie doprowadziły do oddzielenia rozbitej GA „Południe” feldmarszałka Mansteina, operującej na zachodniej Ukrainie  od GA „A” Schörnera, broniącej południowej Ukrainy. W celu przezwyciężenia kryzysu niemieckie naczelne dowództwo przemianowano GA „Południe” na GA „Północna Ukraina”, powierzając jej dowództwo feldmarszałkowi Walterowi Modelowi. Z kolei GA „A” stała się GA „Południowa Ukraina”. Jej dowódcą pozostał Schörner. Podstawowym jej zadaniem była obrona dostępu do północnej i wschodniej Rumunii na linii Dniestru i Prutu.

Naczelne dowództwo sowieckie (Stawka) postanowiło podjąć generalną ofensywę, której celem obok zdobycia Odessy było zajęcia Jass i Kiszyniowa w rumuńskiej Besarabii. Ponadto Stalin uważał, iż utrata tych miast skłoni Rumunię do porzucenia sojuszu z Niemcami i wycofania się z wojny przeciwko sprzymierzonym.

Na początku kwietnia 1944 roku 2. Front Ukraiński gen. Iwana Koniewa tworzyło siedem armii ogólnowojskowych oraz trzy armie pancerne. 3. Front Ukraiński gen. Rodiona Malinowskiego składał się z sześciu armii ogólnowojskowych oraz potężnej Grupy Konno-Zmechanizowanej.

Z kolei niemiecka GA „Południowa Ukraina” dysponowała dwoma armiami niemieckimi oraz dwoma armiami rumuńskimi.

W rezultacie siły sowieckie posiadały ponad dwukrotną przewagę liczebną nad Niemcami oraz co najmniej trzykrotną w czołgach, artylerii i działach samobieżnych. Dodatkowo Niemcy zostali zaskoczeni tym, że Armia Czerwona po raz pierwszy w tej wojnie nie przeszła do obrony po nadejściu wiosennej odwilży i ulewnych deszczy. Wehrmacht pozbawiony został tym samym okresu wytchnienia  na uzupełnienie strat.

Wykorzystując działania 52 armii w kierunku na Jassy, mające na celu odwrócenie uwagi przeciwnika, wczesnym rankiem 8 kwietnia trzy armie 2. Frontu Ukraińskiego rozpoczęły natarcie na południe, przekraczając Prut i zmuszając Rumunów do odwrotu. 

W obliczu zagrożenia dla swej głównej linii obrony, niemieckie dowództwo  nakazało gen. Hasso von Manteufflowi, dowódcy DGPanc. „Grossdeutschland” skierowanie się w zagrożony rejon w pobliżu miasta Tirgu Frumos.

W dniu 10 kwietnia 1944 roku 150 czołgów niemieckich uderzyło na trzy sowieckie dywizje piechoty, wypierając je z Tirgu Frumos i zmuszając do odwrotu. Zdecydowany niemiecki kontratak nie tylko udaremnił dalsze natarcie sowieckie na tym odcinku, ale pokrzyżował również całą koncepcję ofensywy Koniewa.

Podrażniony porażką dowódca 2. Frontu Ukraińskiego rozkazał w dniu 12 kwietnia 1944 roku dowódcy 2. Armii Pancernej gen. Bogdanowowi przeprowadzenia ataku na niemieckie pozycje obronne pod miastem Podu Iloaiei. Pomimo olbrzymiej przewagi Sowietom nie udało się odnieść sukcesu – po wstępnym przedarciu się przez pierwsze linie obrony, kontrataki nielicznych niemieckich sił pancernych na obie flanki sowieckie, zmusiły Bogdanowa do zaniechania dalszego natarcia.

Podczas gdy główne siły Koniewa zaatakowały Niemców i Rumunów w rejonie Tirgu Frumos, jego jednostki na lewym skrzydle miały za zadanie sforsować Dniestr oraz zdobyć Kiszyniów – stolicę rumuńskiej Besarabii. Sowiecki atak na tym odcinku frontu rozpoczął się w dniu 4 kwietnia. Dysponując przygniatającą przewagą sowieckie oddziały zdobyły przyczółek na południowym brzegu Reutu, jednak dalsze natarcie zakończyło się porażką.

Podobnie zakończył się atak na linię Dniestru na odcinku między Grigoriopolem a Taszłykiem. Po początkowym powodzeniu, sowieckie oddziały zmuszone zostały do odwrotu przez niemieckie kontrataki, przeprowadzone na sowieckie flanki przez szybko sformowanie niemiecki Kampfgruppen.    

W połowie kwietnia 1944 roku dla Stawki stało się jasne, że 2. Front Ukraiński nie był w stanie przeprowadzić żadnych większych operacji, dopóki jego siły nie zostaną znacząco wzmocnione.

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Tematy w dziale Kultura